သင့္ကုိသင္ မေအာင္ၿမင္တဲ့အတြက္ သင္စိတ္ညစ္ေနလား။ ဒါေလးေတြကုိ သတိ၇ပါ။

• ဘက္စကတ္ေဘာစူပါစတား အေက်ာ္အေမာ္ Michael Jordan က တစ္ခါတုန္းက သူ ့၇ဲ ့ ေက်ာင္းဘတ္စကတ္ေဘာအသင္းမွာ အ၇ည္အခ်င္းမၿပည့္လုိ ့အထုတ္ခံ၇ဘူးသတဲ့။
• အဂၤလိပ္ကဗ်ာၾကီးမ်ားကုိ ေ၇းသားခဲ့သူ ကဗ်ာဆ၇ာၾကီး Rudyard Kipling ဟာ ဆန္ဖ၇န္စစၥကုိ တြင္ ေက်ာင္းတတ္၇န္ စာေမးပြဲေၿဖ၇ာမွာ examiner က
• `၀မ္းနည္းပါတယ္ မစၥတာ ကပ္လင္း ..ခင္ဗ်ားဟာ အဂၤလိပ္စာေတာင္ ဘယ္လုိ သံုး၇မွန္းမသိတဲ့အတြက္ ေက်ာင္း ၀င္ခြင့္ပါယ္ပါတယ္´ဆုိၿပီးေၿပာခဲ့တယ္..။
• Albert Einstein ဟာ ေလးႏွစ္သားမတုိင္မီထိ စကားမေၿပာတတ္ခဲ့ပါဘူး။ ခုႏွစ္ႏွစ္မတုိင္မီအထိ စာမဖတ္တတ္ခဲ့ပါဘူး။သူ ့ဆ၇ာမကဆုိ `စိတ္ပုိင္းဆုိင္၇ာ လြန္စြာ ေႏွးေကြးေနၿပီး အေပါင္းအသင္းမလုပ္ပဲ ေနတတ္သူ ၿဖစ္ၿပီး အၿမဲတန္း ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ အေတြးထဲေတြမွာပဲ နစ္ေမ်ာေနသူ ဘဲ ။´ ဟု မွတ္ခ်က္ခ်ခဲ့သည္။Zurich Polytechnic ကေနၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းတတ္ခြင့္ပါယ္ခ်ခံခဲ့၇တဲ့အထဲမွာ သူလည္းပါခဲ့ပါတယ္။
• Microbiology မွာ ဆ၇ာတစ္ဆူၿဖစ္တဲ့ ၿပင္သစ္ဒါတုေဗပညာရွင္ Louis Pasteur ဟာ ေက်ာင္းမွာ သာမာန္ေက်ာင္းသားအဆင့္ပဲရွိခဲ့ၿပီး သူ ့၇ဲ ့ဓါတုေဗဒအမွတ္ဟာ စာေမးပြဲတုိင္း ၁၅မွတ္မွ ၂၂အတြင္းသာ ရွိပါတယ္။
• Grand Ole Opry ၇ဲ ့ ဒါရိုက္တာၾကီး Jimmy Denny ဟာ Elvis Presley ကုိ ကပြဲတစ္ပြဲအၿပီး အလုပ္ထုတ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါရိုက္တာၾကီးဟာ Presley ကုိ `မင္းဘာမွ ၿဖစ္လာမည့္ေကာင္မဟုတ္ဘူး။ မင္းဘာသာ ထ၇ပ္ကားေမာင္းတာကုိပဲ ၿပန္လုပ္တာပုိေကာင္းလိမ့္မယ္´
• မာ၇သြန္အေၿပးသမား Rafer Johnson ဟာ ေမြးတုန္းက club foot ဆုိတဲ့ ေၿခေထာက္ပံုမမွန္တဲ့ ေ၇ာဂါနဲ ့ေမြးဖြားလာခဲ့ၿပီး အသက္ေတာ္ေတာ္ၾကီးသည္ထိ လမ္းေကာင္းေကာင္းမေလ်ာက္ႏုိင္ခဲ့ပါဘူး။
  
• တၿဖည္းၿဖည္းအာရံုခ်ိဳ ့ယြင္းလာတဲ့ ဂ်ာမန္သီခ်င္းေ၇းဆ၇ာၾကီး Beethoven ဟာ သူ ့အသက္ ၄၆ႏွစ္မွာ လံုး၀ကုိ နားကန္းလာခဲ့တယ္။အဲဒီကစၿပီးေတာ့ သူဟာ ေက်ာ္ၾကားတဲ့ဆင္ဖုိနီ ငါးခုအၿပင္ ကမၻာေက်ာ္တဲ့ အေကာင္းဆံုးၿမဴးဇစ္မ်ားကို ေ၇းစပ္ခဲ့ပါတယ္။

ႏွလံုးသားလွလွမ်ား

က်ေနာ္သည္ ကေလးသိပ္မခ်စ္တတ္ပါ။အ၇ည္မ၇ အဖတ္မ၇ ၿဖင့္ ကစားၿခင္းတြင္သာ အခ်ိန္ကုန္ေနသူေလးေတြဟုၿမင္သည္ ။ သုိ ့၇ာတြင္ က်ေနာ့္မွာ ခ်စ္စ၇ာေကာင္းေသာ ညီေလးပီတာ ရွိသည္။ လူခ်စ္ေအာင္ေနတတ္သည္။ လူမေၾကာက္တတ္ပဲ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ေနတတ္သၿဖင့္ လူတုိင္းသူ ့ကုိ ခင္တတ္သည္။သူ၏ ေက်ာင္းမွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္လည္း ေတာ္ေတာ္အလြမ္းသင့္ၾကသည္။
ဒါေပမဲ့ တစ္ခါတစ္ေလ သူ ့ကုိ ၾကည့္မ၇ပါေခ်။ စကားအလြန္ေၿပာၿပီး ေလ်ာက္သြားေနသူဟု ထင္သည္။

ခ်စ္စ၇ာေကာင္းလွသည့္ ညီေလးတြင္ တစ္ေန ့ေတာ့ brain tumor ၿဖစ္ပြါးလာေလသည္။၁၀ႏွစ္အရြယ္ ထုိသုိ ့ကေလးငယ္ကုိလည္း ကုထံုးကုနည္းအ၇ radiation and chemotherapy treatments မ်ားၿဖင့္ ကုသ၇ေလသည္။ေဘးထြက္ဆုိးက်ိဳးအေနႏွင့္ သူ၏ဆံပင္မ်ား အကုန္ကြ်တ္ထြက္သြားေလသည္။ ထုိ ့သုိ ့အရြယ္ ကေလးငယ္အေနႏွင့္ မည္မွ်ခံစား၇သနည္းဆုိတာ က်ေနာ္တုိ ့ကိုယ္ခ်င္းစာၾကည့္လုိ ့ ၇ပါသည္။ေဆးရံုတက္ေနစဥ္အတြင္း သူ၏ေက်ာင္းမွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကလည္း မၾကာခဏလာၾကည့္ၾကေလသည္။သူ၏သူငယ္ခ်င္းမ်ားလည္း ထုိသုိ ့ဆံပင္က်ဲပါးၿပီး ေခါင္းတံုးနီးနီးၿဖစ္ေနေသာ ပီတာကုိၿမင္ေသာအခါ သူတုိ ့လည္းမ်က္၇ည္၀ဲက်သည္။သူ ့သူငယ္ခ်င္းေတြ ေဆးရံုမွ အၿပန္စကားမ်ားတြတ္ထိုးေနေလသည္။တစ္လခန္ ့ၾကာေသာ္ ပီတာလည္း ေဆးရံုမွ ဆင္း၍ ေက်ာင္းစတက္ဖုိ ့ၿပင္ဆင္ေနၿပီ။အကုိၾကီးအဖ၇ာဆုိသည့္အတုိင္း က်ေနာ္ပဲ သူ ့ကုိေက်ာင္းလုိက္ပုိ ့ၿဖစ္သည္။

အတန္းပုိင္ဆ၇ာမက ေက်ာင္းေပါက္၀မွေန၍ ပီတာ့ကုိ ေစာင့္ၾကိဳေနသည္။သူမသည္ က်ေနာ္တုိ ့ညီအစ္ကုိႏွစ္ေယာက္ကုိ ပီတာ့စာသင္ခန္းသုိ ့ေခၚေဆာင္သြားသည္။အခန္းထဲသုိ ့၀င္၀င္ခ်င္း က်ေနာ္အံ့ၾသသြားသည္။ သူ၏ အခန္းေဖာ္မ်ားအားလံုး ေခါင္းတံုးေတြခ်ည္းပဲ..။

ပီတာေလးမ်က္ႏွာသည္ ခါတိုင္းႏွင့္မတူပဲ ၿပံဳးရႊင္လန္းဆန္းသြားၿပီးေနာက္ သူ၏ အတန္းေဖာ္မ်ားအားလံုးကုိ လုိက္လံေပြ ့ဖက္ေလသည္။က်ေနာ္ႏွင့္အတန္းပုိင္ဆ၇ာမ ပါ ၾကည့္ၿမင္၇သည့္ၿမင္ကြင္းေၾကာင့္ မ်က္၇ည္လည္မိေလသည္။
ကေလးမ်ားသည္ သူတုိ ့၏ ခ်စ္လွစြာေသာ အတန္းေဖာ္ၾကီး ေမာင္ပီတာေခါင္းတံုးအား တစ္ဦးတည္းေခါင္းတံုးမၿဖစ္ေစခ်င္၍ စိတ္အားငယ္ခံစားမူ မခံစားေစခ်င္၍ တူညီစြာ သေဘာတူၿပီး ေခါင္းတံုးတံုးၾကၿခင္း ၿဖစ္သည္..။သူတုိ ့၏ ေသးငယ္ေသာ ႏွလံုးသားႏွင့္မမွ်လွေသာ ၾကင္နာမူကုိ က်ေနာ္ေလးစားမိေလသည္။ ေသးငယ္ေသာ ထုိသုိ ့ေသာ ကေလးငယ္တြင္ ထုိမွ်ေသာ လူမူစိတ္ဓါတ္၊ၾကင္နာမူရွိေနသည္ဆုိလွ်င္ ပညာတတ္ အသိပညာရွိလူၾကီးမ်ားတြင္မူ..။

A Simply Small Thing

ေနသာေသာ ဇြန္လဆန္းပုိင္းတစ္ေန ့တြင္ က်ေနာ္သည္ ေႏြဦးပုိင္းေန ့မ်ားကို ခံစား၇င္း ေက်ာင္းမွအိမ္သုိ ့ ေၿဖးညင္းစြာ လမ္းေလ်ာက္ၿပန္ခဲ့သည္။လမ္းအေကြ ့ေ၇ာက္မွာ ငိုက္ငိုက္စိုက္စုိက္ႏွင့္ တူရူေလ်ာက္လာေသာ ဂ်ိဳးကုိေတြ ့လုိက္၇သည္။ဂ်ိဳးသည္ သူ၏စာအုပ္မ်ား၊ဗီဒီယုိဂိမ္းမ်ားႏွင့္ ေဘ့ေဘာကစားစ၇ာပစၥည္းမ်ားကို မႏုိင္မနင္းသယ္ေလ၇ာ က်ေနာ္ႏွင့္မနီးမေ၀းတြင္ ၿပဳတ္က်ေလေတာ့သည္။

ကဲ ကုိယ့္ေရွ ့ေ၇ာက္မွေတာ့ မ်က္ကြယ္မၿပဳတန္၇ာဟု မွတ္လ်က္ သူ၏ပစၥည္းမ်ားကုိ ကူသယ္ေပးလုိက္သည္။ဘာပဲေၿပာေၿပာ စကားေၿပာေဖာ္တစ္ေယာက္ေတာ့ ၇ၿပီေလ။အိမ္အၿပန္လမ္းတြင္ စကားေၿပာ၇င္း ဂ်ိဳးအေၾကာင္းကို ၿပန္စဥ္းစားမိသည္။ ဂ်ိဳးသည္ အေဖႏွင့္အေမကြဲကာ စိတ္ေလၿပီး သင္ခန္းစာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ အၿပီးမသတ္ႏုိင္ခဲ့သၿဖင့္ စာေမးပြဲက်ရံူးခဲ့သူၿဖစ္သည္။ေတေလၿပီး မၾကာေသးမီကမွ သူ ့ ေကာင္မေလးႏွင့္ ၿပတ္သြားသည္ၾကားမိသည္။ အင္း ဒီေကာင္ၾကီးေလေနမွပဲ……။

ဒါနဲ ့ဘဲ အိမ္ေ၇ာက္သြားသည္။ေနာက္ေန ့ကင္တင္းန္မွာ ေတြ ့ေတာ့လဲ စကားမ်ားေဖာင္ဖြဲ ့ၾကသည္။စာအတူတူၾကည့္သည္။ဒီလူ ေပါင္း၇သင္း၇မဆုိးဘူးဗ်။

ဒီလုိနဲ ့ပဲ သူႏွင့္က်ေနာ္္ ဂ်ဴနီယာေကာလိပ္အတူတူၿပီးက်သည္။ ေက်ာင္းၿပီးသည့္ေနာက္ပုိင္းလည္း မၾကာခဏဆုိသလုိ ေတြ ့ၿဖစ္ၾကေသးသည္။ထုိ ့ေနာက္ တြင္မူ စီနီယာေက်ာင္းသားမ်ားပါတီတြင္ ဂ်ိဳးကုိ အမွတ္မထင္ေတြ ့လုိက္၇သည္။သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ စားၾက၇င္ ေသာက္ၾက၇င္း ငယ္ငယ္က အေၾကာင္းေတြ စားၿမံဳ ့ၿပန္ၾကသည္။ေၿပာ၇င္းေၿပာ၇င္းႏွင့္ သူတုိ ့ပထမဆံုးစေတြ ့သည့္ေန ့ကုိ ေ၇ာက္သြားသည္။

ဂ်ိဳးသည္ ရုတ္တ၇က္မ်က္ႏွာတစ္ခ်က္တည္သြားကာ က်ေနာ့္ကုိ ေမးသည္။

`ငါ အဲဒီေန ့က ဘာလုိ ့ပစၥည္းေတြ အမ်ားၾကီးသယ္လာလဲ မင္းသိလား´

က်ေနာ္ဘာမွ ၿပန္မေၿဖပါ။ ေခါင္းခါၿပလုိက္သည္။

`ငါအဲဒီေန ့က ေက်ာင္းlocker ကုိသြားရွင္းတာကြ၊ ငါ့အတြက္နဲ ့ဘယ္သူမွ စိတ္အေႏွာက္အယွက္မၿဖစ္ေစခ်င္ေတာ့လုိ ့။ၿပီးေတာ့ ငါ့အေမ၇ဲ ့အိပ္ေဆးေတြလဲ ငါခုိးၿပီးေနၿပီ။ငါ အဲဒီေန ့က ကုိယ့္ကိုယ္ကုိ သတ္ေသမလုိ ့ကြ ဟေကာင္၇။

ဒါေပမဲ ့ ဘု၇ားသခင္က ငါ့ကုိ ကယ္တင္ဖုိ ့မင္းကုိ ေစလႊတ္ခဲ့တယ္ ထင္ပါ့

မင္းနဲ ့ေတြ ့ၿပီး စကားေၿပာၾက စာက်က္ၾကတဲ ့အခ်ိန္တုိင္း ကိုယ့္ကုိကုိ ယံုၾကည္မူေတြ ရွိလာေစတယ္။ မက္ခ္ေ၇ ..။မင္းကေတာ့ ထင္မွာပဲ မင္းက စာအုပ္ေလးေတြပဲ ေကာက္ေပးခဲ့တာပါလုိ ့..။ မင္းကတကယ္ေတာ့ ငါ့ဘ၀ၾကီးကုိ ကယ္တင္ခဲ့တာကြ´ ဟုဆုိကာ ပခံုးကုိ ဖက္လုိက္ေလသည္။က်ေနာ္ကေတာ့ မိမိေသးေသးမႊားမႊားလုပ္လုိက္သည့္အ၇ာသည္ ၾကီးမားစြာၿဖစ္ေပၚတယ္သည္ဟု စဥ္းစား၇င္းနဲ ့သာ။

ေမေမသည္သာ

က်ေနာ့္ညီမေလးတစ္ေယာက္ ဟုိေလ်ာက္ဒီေလ်ာက္နဲ ့တီဗီ္ၾကည့္ေနတယ္။ သူ ့ ၾကည့္၇တာ remote control ကုိ ကုိင္ၿပီး စေလာင္းက လုိင္းေတြ ေလ်ာက္ၾကည့္ေနတယ္။ဒီလုိနဲ ့ပဲ အမွတ္မထင္ အလွၿပိဳင္ပြဲ လုိင္းတစ္ခုကို ေ၇ာက္သြားတယ္။

ခဏေနေတာ့ သူက က်ေနာ့္ကုိလွမ္းေအာ္တယ္။ `ကုိၾကီးေ၇၊ အဲဒါက ဘာၾကီးတုန္းတဲ့ ´

`အဲဒါ ၾကည့္လုိ ့ေကာင္းတဲ့လူေတြ လွတဲ့လူေတြကုိ ေရြးၿပီး ဆုေပးတာကြ´

ညီမေလးက

`အန္ ဒါဆုိ ေမေမလည္းမပါဘူး။´ သူၿဖည္းညွင္းစြား ေၿပာလုိက္ေလသည္။

သူ ့စကားေၾကာင့္ က်ေနာ္ေတာင္အံ့ၾသသြားမိသည္။

ေနာက္မွစဥ္းစားမိသည္..။ကေလးတစ္ေယာက္၏ ၇င္ထဲမွာေတာ့ သူ ့မိခင္ဟာ အလွဆံုးၿဖစ္ေနမွာေပါ့…။

(From "Beauty is in the eyes of the beholders", Chicken soup for the soul)

A Father 's Love

Fathers seldom say "I love you"
Though the feeling's always there,
But somehow those three little words
Are the hardest one to share.

And fathers say "I love you"
In ways that words can't match
with tender bedtime stories-
or a friendly game of catch!

You can see the words "I love you"
In a father’s boyish eyes
When he runs home, all excited,
With a poorly wrapped surprise.

A father says "I love you"
With his strong helping hands-
With a smile when you are in trouble

With the way he understands,
He says "I love you" haltingly,
With awkward tenderness-

He speaks his love unselfishly
By giving all he can
To make some secret dream come true,
Or follow through a plan.

A father’s seldom-spoken love
Sounds clearly through the years-
Sometimes in peals of laughter,
Sometimes through happy tears.

Perhaps they have to speak their love
In a fashion all their own.
Because the love that fathers feel
Is too big for words alone!

Unknown Author.

(ဘာသာေတာ့ၿပန္ေပးခ်င္ပါတယ္..။ဒါေပမဲ့ မူ၇င္းကဗ်ာက ေကာင္းလြန္းေတာ့ အ၇သာပ်က္သြားမွာ စိုးတယ္)

ဥာဏ္စမ္းမ်ား

၁။

. . .

. . .

. . .

ေပးထားေသာ အစက္ကုိးစက္လုံးထိေအာင္ မ်ဥ္းေၿဖာင့္ေလးခုၿဖင့္ ဆက္ပါ။၂။ေမာင္ေမာင္ႏွင့္ ေမာင္ဘသည္ စက္၀ိုင္းပံု ၿပိဳင္ကြင္းထဲတြင္ စက္ဘီးၿပိဳင္စီးေနၾကသည္။ေမာင္လွက စက္ဘီးကုိ မိနစ္ႏွင့္ ပတ္ႏိုင္၍ ေမာင္ဘက ၄မိနစ္ႏွင့္ ပတ္ႏုိင္သည္။သူတုိ ့ႏွစ္ဦးတာ အတူလႊတ္ေပးေသာ္ မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ အတူတူ ယွဥ္လ်က္ စီးေနမည္နည္း။

၃။ လူၾကီးတစ္ေယာက္ဟာ သူ ့လုပ္ငန္းကို ေငြက်ပ္၂၀၀၀၀၀၀ နဲ ့တည္ေထာင္ခဲ့ပါတယ္။သူ ့လုပ္ငန္းဟာ ၃ႏွစ္တုိင္း ၅၀% တုိးတက္ေနခဲ့တာ ၁၈ႏွစ္ဆုိ ဘယ္ပမာဏေလာက္ရွိေနၿပီလဲ။

၄။ အေၿပးသမားေလး ေမာင္လင္းသည္ ေတာင္တစ္ခုကို ၁.၅ မုိင္ႏူန္းၿဖင့္ တက္သြားၿပီး ၄.၅ မုိင္ႏူန္းၿဖင့္ ဆင္းလာခဲ့သည္။ အသြားအၿပန္ ၆နာ၇ီ ၾကာခဲ့သည္။ ေတာင္အၿမင့္ မည္မွ်ရွိသနည္း။

၅။ အတန္းတစ္တန္းတြင္ ကေလးအားလံုးကုိ တန္းစီ၇ာ ပီတာသည္ အလယ္ သို ့ေ၇ာက္သြားေလသည္။သူ ့အား ဘယ္ဘက္မွ ေ၇တြက္ေ၇တြက္ ၁၃ေ၇ာက္ေၿမာက္ ၿဖစ္ေလသည္။ ထုိအတန္းတြင္ ကေလးမည္မွ်ရွိသနည္း။

၆။ေယာက်ာၤးေလးတစ္ေယာက္က သူ ့မွာရွိေသာ ညီအစ္ကုိ အေ၇အတြက္သည္ ညီအစ္မ အေ၇အတြက္ထက္ တစ္ဆပုိသည္ ဟု ေၿပာသည္။ထုိအခါ မိန္းကေလးက သူ ့မွာရွိေသာ ညီအစ္ကုိ အေ၇အတြက္နဲ ့ညီအစ္မအေ၇အတြက္ အတူတူပါလုိ ့ေၿပာသည္။ သူတုိ ့တြင္ ေမာင္ႏွမ ဘယ္ႏွစ္ဦးစီ ရွိၾကသလဲ။

Why Worry!

There are only two things to worry about;

Either you are sick or you are well.

If you are well, there's no need to worry about.

But, if you are sick, there's only two things to worry about;

Either you are getting well or going to die.

If you are getting well, there's nothing to worry about.

But, if you are dying, there's only two things to worry about;

Either you are going to Heaven or Hell.

If you are going to Heaven, there's nothing to worry about.

And,If you are going to hell, you'll be so busy with shaking hands with your old friends,

You wont have time to worry.

အခ်င္းခ်င္းမုိ ့လက္တို ့ပါ၇ေစ

ကုိပြတ္၇ဲ ့ဘေလာခ့္တုိင္းမ္ေလးပါ။ ဒီလူၾကီးက ကုိယ့္ဘေလာခ့္ကုိေတာင္ ၿမန္မာအုိေအစစ္ဆုိပဲ။ ရုိးရိုးသာမာန္ဘေလာခ့္ေလးေတြၾကားမွာ သူ ့၇ဲ ့ ဘေလာခ့္က တၿခားဘေလာခ့္နဲ ့မတူပဲ ေပ်ာ္ရႊင္စ၇ာေကာင္းပါတယ္။ သူ ့ဘေလာ့္တုိင္းမ္ က Issue3 ထိ ထြတ္ၿပီးေနပါၿပီ။သြားေ၇ာက္လည္ပတ္ၾကပါကုန္....။

မိဘႏွင့္ ဆ၇ာဂုဏ္ေက်းဇူးမ်ား(မန္လည္ဆ၇ာေတာ္ဘု၇ားၾကီး၏ မာဃေဒ၀မွ)

ၾကီးမားဂုဏ္အင္ ေက်းဇူးရွင္
ေခြးႏွင့္တမွ် ၊လူ ့ဗာလတုိ ့၊ မိဘႏွစ္ပါး၊ ၾကီးမားဂုဏ္အင္ ၊ေက်းဇူးရွင္ကုိ ၿပင္ၿပင္မရွူ၊ မၿပဳမေမြး၊ မလုပ္ေကြ်းဘူး။

ၾကီးလွဂုဏ္အင္ ေမြးမိခင္
ေန ့ညမကြာ၊ ႏွစ္တစ္၇ာတုိင္ ၊ရွည္ၾကာေလးၿမင့္ ၊လုပ္လင့္ေကြ်း၍၊ မိခင့္ေမြးကိ်ဳး ဆပ္လွည့္ၾကိဳးလည္း၊ ႏို ့ဖုိးတစ္၀က္ ၊တစ္လုံးတြက္မွ် ၊မေၾကစြသား ၊ ၾကီးမားဂုဏ္အင္ ေမြးမိခင္။

ေဘးၾကီးေ၇ာက္မွ မိမယ္တ
လူဟူသမွ် လူ ့ဗာလတုိ ့ မိဘဆ၇ာ ဆံုးမပါလည္း တမာသုိ ့ခါး နားတြင္မသာ မလုိက္နာဘဲ လုိ၇ာေၿမွာက္ထား သူ ့စကားသာ ပ်ားသုိ ့ခ်ိဳၿပီး နားမၿငီးဘူး
ေဘးၾကီးေ၇ာက္မွ မိမယ္တ၍ ထုိဗာလဆုိး လူမုိက္မိ်ဳးတုိ ့ ကုိး၇ာမထင္ မုိးမၿမင္ခဲ့။

လူၾကီးမိဘ ဆ၇ာစကား
ေလာကတြင္သာ ေလးစြာေက်ာက္ထီး၊ ထုိေက်ာက္ထီးထက္ လူၾကီးမိဘ ဆ၇ာစသား ၊ ထုိစကားထက္ ဘု၇ားႏွူတ္နက္ ဓမၼစက္သည္ ေလးဆံုးၿဖစ္၏။

မိဘေက်းဇူး ဆပ္၍မကုန္
လူ ့ဘံုဌာန၊ ဒီေလာကကတြင္ ၊ဘကုိ လက်ာၤ၊ မိကုိ လက္၀ဲ၊ အၿမဲေဆာင္ရြက္၊ ပခံုးထက္သုိ ့ တင္လ်က္လုပ္ေကြ်း၊ မၿပတ္ေမြးလည္း၊ ေက်းဇူးဂုဏ္ဆုိင္၊ မကုန္ႏုိင္ဘူး။

က်ိဳးလုိစိတ္က ဆုံးမတတ္သူ
ေရွးရူးေမတၱာ ဂရုဏာႏွင့္ နာနာက်င္က်င္ အၿပစ္ၿမင္တုိင္း ၀မ္းတြင္မသို ဟုတ္တုိင္းဆုိ၍က်ုိဳးလုိစိတ္က ဆံုးမတတ္သူ ဆ၇ာဟူ၏။

ဘ၀ကုိ စိန္ေခၚ၍ ကမၻာေက်ာ္ခဲ့သူမ်ား(၂)

သူသည္ ငယ္စဥ္တုန္းက မီးဖုိေခ်ာင္ၾကမ္းၿပင္ေပၚတြင္ တစ္ည စြန္သံုးေကာင္လုပ္၍ ေ၇ာင္းခ်ၿပီး တစ္ေကာင္တြင္ တစ္သွ်ီလင္ခန္ ့၇ေလသည္။
ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ၾကာေသာအခါ သူသည္ ကမၻာ့အၾကီးဆံုးေလယာဥ္ပ်ံ ထုတ္လုပ္ေ၇ာင္းခ်သည့္ လုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦးၿဖစ္လာခဲ့သည္။သူ ့ေလယာဥ္စက္ရံုသည္ ေမ၇ီလင္း(Maryland) တြင္ တည္ရွိၿပီး အေမ၇ိကန္ရွိ အၾကီးဆံုးစက္ရံုမ်ားထဲတြင္ တစ္ခု အပါအ၀င္ၿဖစ္ခဲ့သည္။သူ ့စက္ရံုမွ ဗံုးသံုးစက္ ေလယာဥ္မ်ား၊ ပင္လယ္ထဲသြားလာသည့္ ေ၇ေလယာဥ္ မ်ားကိုလည္းအၾကီးအက်ယ္ထုတ္လုပ္ခဲ့သည္။ထုိသူကား အေမ၇ိကန္လူမ်ိဳးမ်ားတြင္ တတိယေၿမာက္ မိမိေလယာဥ္ကုိ ကိုယ္တုိင္တီထြင္၍ စီးနင္းခဲ့ေသာ ဂလင္းအယ္မာတင္(Glenn L Martin) ၿဖစ္ေလသည္။

ၿဖစ္တည္ပံု

၁၈၈၆တြင္ မစၥက္ မကၠာမာတင္သည္ ကုိယ္၀န္ေဆာင္ေနစဥ္ အိပ္မက္တစ္ခုကုိ မက္ၿမင္သည္။အိပ္မက္တြင္ သူမသည္ စက္တပ္ယာဥ္ပ်ံတစ္ခုကုိ စီး၍ ၿမိဳ ့ေပၚတြင္ ပံ်သန္းကာ မိမိမိတ္ေဆြမ်ားကို လက္ၿပ၇သည္ဟူ၍။ ထုိအိပ္မက္သည္ ရုိက္ညီေနာင္ ေလယာဥ္မတီထြင္မီ ၁၇ႏွစ္ေစာ၍ မက္ၿမင္ၿခင္းၿဖစ္သည္။သူမသည္ ဂလင္းမာတင္ကုိ ေမြးဖြားၿပီးတြင္ ထပ္မံမက္ေလသည္။တုိက္တုိက္ဆိုင္ဆုိင္ပင္ မာတင္သည္ေလယာဥ္ပ်ံအား အလြန္စိတ္၀င္စားၿပီး နည္းနည္းအသက္ၾကီးလာသည္ႏွင့္ စတင္အေကာင္အထည္ေဖာ္ေလေတာ့သည္။ အကယ္၍ သူ ့မိခင္၏ အားေပးမူမ်ား မပါလ်င္ ယခုလို ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ၿဖစ္လာလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။
မာတင္၏ ငယ္စဥ္ဘ၀ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားသည္ ကင္းဆပ္နယ္ရွိ ကြင္းၿပင္ထဲတြင္ အခ်ိန္ကုန္ေနခဲ့သည္။ထိုကြင္းၿပင္တြင္ သူသည္ အဆက္မၿပတ္တုိက္ေနေသာေလကုိ ေလ့လာေနခဲ့သည္။ထုိေလ့လာမူမ်ားသည္ သူ၏ စမ္းသပ္မူမ်ားအတြက္ ၾကီးမားေသာ ၇ရွိမူၾကီးပင္ ၿဖစ္ေလသည္။

စမ္းသပ္မူမ်ား

သူ အသက္၆ႏွစ္အရြယ္ကၿဖစ္သည္။သူ ့မိခင္ အိပ္၇ာခင္းကုိ ယူ၍ ရြက္ထည္အၿဖစ္အသံုးၿပဳသည္။ ထုိ ့ေနာက္ သူ၏ ကစားစ၇ာယာဥ္ေလးကုိ ခ်ည္ေႏွာင္၍ ေလထဲတြင္ ရြက္တုိက္သြားၾကည့္သည္။သူမွန္းထားေသာ ေလေၾကာင္းတြင္ ထုိကစားစ၇ာယာဥ္ေလးမွာ တဟုန္ထုိးေၿပးလႊားေနသည္။ထုိ ့ေနာက္ မာတင္သည္ ေ၇ခဲၿပင္ေပၚတြင္ စကိတ္စီးၿပန္သည္။သာမန္စီးၿခင္းကား မဟုတ္။အိမ္တြင္ ၿပဳလုပ္ထားေသာ ရြက္ကုိ ကိုင္ကာ စီးၿခင္းၿဖစ္သည္။သူ၏ အၿငိမ္မေန ေဆာ့ကစားတတ္ေသာ ဥာဥ္ေၾကာင့္ သူသည္ အ၇ာ၇ာကုိ ေလ့လာ တတ္လာေလသည္။

မိခင္၏ အားေပးမူ

မိခင္သည္ ထုိေခတ္ထုိအခါက စိတ္ပညာ၇ပ္ဆုိင္၇ာပညာ (Psychology)မ်ားကုိ နားလည္သေဘာေပါက္ခ်င္မွ ေပါက္ေပလိမ့္မည္။သို ့ေသာ္ သူမ၏သားကုိ သူမက ယံုၾကည္မူ အၿပည့္အ၀ရွိေအာင္ သင္ၾကားေပးႏုိင္ခဲ့သည္။မိမိကုိယ္ကုိ ၇ပ္တည္မူရွိေအာင္ သင္ၾကားေပးႏုိင္ခဲ့သည္။ဥပမာ မာတင္က စကိတ္တစ္စံုလုိခ်င္သည္ဟုေၿပာလ်င္ မိခင္ၿဖစ္သူက ၀ယ္မေပးေခ်။ ပန္းပဲဖုိသုိ ့သြားကာ ပန္းပဲဖုိတြင္ မည္သုိ ့လုပ္သည္ကုိ ေလ့လာၿပီး ကုိယ္တုိင္လုပ္ေစသည္။စြန္လႊတ္ခ်င္သည္ဟုေၿပာလ်င္လည္း `ေ၇ာ့ သြား၀ယ္ေခ်´လုိ ့မေၿပာ။ စြန္လုပ္နည္းေဆာင္းပါးႏွင့္ မဂၢဇင္းမ်ားကုိ ၀ယ္၍ ကုိယ္တုိင္ဖတ္ကာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေစသည္။

ပထမဆံုးေၿခလွမး္

သူေနထုိင္ေသာ ကင္းဆိပ္သုိ့ ပထမဆံုးေမာ္ေတာ္ကားေ၇ာက္လာေလသည္။ မာတင္သည္ ၿမင္းမပါေသာ ယာဥ္ကုိ လြန္စြာ စိတ္၀င္စားသြားေလသည္။ထုိ ့ေနာက္ Centre California သို ့ ေၿပာင္း ေရြ ့ၿပီးေနာက္ သူသည္ ဖုိဒ့္ေမာ္ေတာ္ကား ကုိယ္စားလွယ္အၿဖစ္ ေမာ္ေတာ္ကားအေ၇ာင္းၿပခန္းတစ္ခုကို ဖြင့္လွစ္ကာ အင္ဂ်င္ဆုိေသာအ၇ာကုိ စတင္ေလ့လာခဲ့ေလသည္။၁၉၀၅ ခုႏွစ္တြင္ သူသည္ North California မွ သတင္းတစ္ပုဒ္ကုိ ဖတ္ၿပီး စိတ္လွူပ္ရွားေနခဲ့သည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ရုိက္ညီေနာင္သည္ စက္ေလယာဥ္ပ်ံကုိ အသံုးၿပဳ၍ စကၠန္ ့တစ္၇ာမွ် ေလထဲၾကာေအာင္ ပ်ံသန္းသည္ဆုိေသာ သတင္းၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္။ သူသည္ သတင္းစာကုိ ခဏခ်၍ လက္ပတ္နာ၇ီကုိ စကၠန္ ့ တစ္၇ာမွ်ၾကာေအာင္ ေ၇တြက္သည္။ `ဘာလုိ ့ခဏေလး(စကၠန္ ့တစ္၇ာ) သာ ပ်ံသန္းႏိုင္တာလဲ´။ထုိ ့ေနာက္ ရိုက္ညီေနာင္၏့ေလယာဥ္ပ်ံဆုိတာကုိ ၾကည့္သည္။`အန္ သူတုိ ့ေလယာဥ္ပ်ံဆုိတာ ငါလုပ္ခဲ့တဲ့ စြန္ေတြကို စက္တပ္ထားတဲ့ ယာဥ္အၾကီးစားၾကီးပဲ။ ငါလဲ သူတုိ ့လုိ ေလယာဥ္ေဆာက္ၿပီး ေလထဲမွာ အၾကာၾကီးစီးမယ္´
ထုိ ့ေနာက္သူသည္ ဓါတ္ဆီသံုးေလယာဥ္ပံ်ကုိ စတင္တည္ေဆာက္ေလေတာ့သည္။သုိ ့ေသာ သူသည္ ဘယ္လက္မူပညာေက်ာင္းကမွ ဘြဲ ့၇ခဲ့သည္မဟုတ္။တိတိပပေၿပာ၇လ်င္ စက္အေၾကာင္းကုိ သူသိပ္နားမလည္ေသးေခ်။အတုယူစ၇ာလည္းမရွိ၊ ဆ၇ာဟူ၍လည္း မည္မည္၇၇မရွိေခ်။ထုိ ့ေၾကာင့္ သူသည္ စမ္းတ၀ါး၀ါးႏွင့္ ေလ့လာခဲ့သည္။စာအုပ္မ်ားကို လက္လွမ္းမီသေလာက္ ရွာၾကံကာ ဖတ္ခဲ့၇သည္။
သူေလယာဥ္တီထြင္စကဆုိလ်င္ သူ ့အေဖကုိယ္တုိင္ပင္ သူ ့ကုိ ဦးေႏွာက္ေခ်ာင္ကာ အလကားအရူးထသည္ဟု အေၿပာခံ၇သည္။ဘုန္းၾကီးအုိတစ္ဦးကမူ မၾကံစည္အပ္သည္ကုိ မၾကံစည္သင့္ဟု တားၿမစ္သည္။အိမ္နီးခ်င္းအဖြားၾကီးက `ဘု၇ားသခင္က လူေတြကုိ ပ်ံသန္းေစခ်င္လ်င္ အစကတည္းက ေတာင္ပံေတြ ထည့္ေပးလုိက္မွာေပါ´့ဟု ဆုိေလသည္။ဘယ္သူေတြ ဘာပဲေၿပာပါေစ သူ ့အေမႏွင့္ သူသည္ ၾကိဳးပမး္တည္ေဆာက္ၾကေလသည္။

သူသည္ ေနာက္ပုိင္းတြင္ ေလယာဥ္တည္ေဆာက္ရံုမွ်မက ေလေၾကာင္းကုိ ပါ နားလည္လာခဲ့သည္။၁၃ လၾကာေသာ္ ေနာက္ဆံုးအေနၿဖင့္ သူသည္ ၿမင္း ၁၂ ေကာင္တပ္ ေမာ္ေတာ္ကားအင္ဂ်င္ကုိ ေလယာဥ္ေပၚတြင္ တပ္ဆင္ခဲ့သည္။ေလယာဥ္ေပါ့ပါးေစ၇န္ သံ၇ည္က်ိဳ၇မည့္အစား သူသည္ ေၾကးနီကုိ အသံုးၿပဳခဲ့သည္။၁၉၀၉ ၾသဂုတ္လကုန္ ညဥ့္တစ္ေခါင္ယံတြင္ သူသည္ သူ၏ေလယာဥ္အားဘီးမ်ားတပ္၍ တြန္းထုတ္လာခဲ့သည္။

ထုိ ့ေနာက္ သူသည္ ေလယာဥ္ေပၚသုိ ့တက္၍ စက္ႏူိးေလသည္။သူသည္ ေမာ္ေတာ္ကားမ်ားအတုိင္း အရွိန္ကုိ ၿမွင့္လုိက္သည္။မိုးခ်ဳန္းသလုိ စက္သံသည္ ဆူညံသြားေလသည္။ပါးလ်ား၍ က်စ္လစ္ေသာ ေလယာဥ္ကုိယ္ထည္သည္ လွူပ္ခါသြားၿပီး တစ္ဖက္သုိ ့တိမ္းေစာင္းသြားသည္။ေလယာဥ္သည္ အရွိန္၇လာကာ ေၿမၿပင္ေပၚမွ ၾကြတက္သြားေလသည္။ တခ်ိန္က မီးဖုိေခ်ာင္တြင္ စြန္လုပ္ေ၇ာင္းခဲ့ေသာ လူငယ္ေလးသည္ သူကုိယ္တုိင္လုပ္ခဲ့ေသာ ေလယာဥ္ေပၚတြင္ နာရီအေတာ္ၾကာ စီးနင္းပ်ံသန္းႏုိင္ခဲ့ပါၿပီေကာ။

အင္ဂ်င္နီယာတုိ ့ဘ၀

တစ္ခါက လူတစ္ေယာက္ကို ဆ၇ာ၀န္ကုိ သြားေတြ ့တယ္။

ထိုသူ။ ။ဆ၇ာ၊ က်ေနာ္ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္မူကုိ ခံစားေန၇တယ္ ဆ၇ာ။

ဆ၇ာ၀န္။ ။ဒါဆုိ၇င္ မိတ္ေဆြ က်ေနာ္နဲ ့မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ေဆးခန္းကုိ သြားပါခင္ဗ်ာ။

က်ေနာ္က တိ၇စၧာန္ကုဆ၇ာ၀န္(Veterinary Doctor)ပါ။ဆုိင္းဘုတ္ကုိ ေသခ်ာၾကည့္ပါဦး။

ထုိသူ။ ။သိပါတယ္ေဒါက္တာ။ က်ေနာ္က ခင္ဗ်ားဆီပဲလာတာပါ။

ဆ၇ာ၀န္။ ။ဘာလုိ ့လဲခင္ဗ်။က်ေနာ္က လူကုိ မကုပါဘူး။ တိ၇စၧာန္ပဲ ကုတာပါ။

ထုိသူ။ ။သိပါတယ္။ဒါ့ေၾကာင့္ခင္ဗ်ားဆီပဲလာတာပါဆုိ။က်ေနာ္ေၿပာတာ နားေထာင္ပါဦး။

က်ေနာ္ အလုပ္အေၾကာင္းကုိေတြးၿပီး ေခြးတစ္ေကာင္လုိ အိပ္၇တယ္ဗ်ာ။

မနက္ဆုိ သမင္လုိ အလုပ္ကုိ ေၿပး၇တယ္

တစ္ေန ့လံုး ၿမည္းတစ္ေကာင္လုိ အလုပ္လုပ္ေန၇တယ္။တစ္ႏွစ္မွာ ၁၁ လလံုး ကြ်ဲတစ္ေကာင္လုိ

နား၇က္မရွိအလုပ္လုပ္ေန၇တယ္။ေဘာ့စ္အေရွ ့ေ၇ာက္၇င္ ေခြးတစ္ေကာင္လုိ အၿမီးကုိ ႏွံ ့ေန၇တာ။

မိန္းမေရွ ့ေ၇ာက္၇င္ ဘာမွ မလုပ္တတ္တဲ ့ယုန္သူငယ္လုိ ေနေန၇ေသးတယ္။ ကဲ လူလုိ

ေန၇တဲ့အခ်ိန္ ဘယ္မွာ ရွိေသးလို ့လဲ။

ဆ၇ာ၀န္။ ။ခင္ဗ်ားက အင္ဂ်င္နီယာလား။

ထုိသူ။ ။ဟုတ္ကဲ့။

ဆ၇ာ၀န္။ ။ဒါမ်ားဗ်ာ ။ ေစာေစာစီးစီးၾကိဳေၿပာေေပါ့။ က်ေနာ္နဲ့ ေတြ ့တာ သိၾကားနဲ ့ေတြ ့ၿပီသာ မွတ္လုိက္ေပေတာ့။

ဘ၀ကုိ စိန္ေခၚ၍ ကမၻာေက်ာ္ခဲ့သူမ်ား(၁)

၀င္စတန္ခ်ာခ်ီ

အေမ၇ိကန္သူမိန္းမေခ်ာေလး ဂ်င္နီဂ်ာရြန္ႏွင့္ အဂၤလန္သား `ေလာ့၇င္းခ်ာခီ်´ တုိ ့မွ အဂၤလန္သမိုင္းအား ေၿပာင္းသြားေစႏုိင္သူတစ္ဦးကုိ ၁၈၇၄ ႏုိ၀င္ဘာလ ၃၀ ၇က္ေန ့တြင္ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ထုိ ့ေၾကာင့္ ခ်ာခ်ီသည္ အေမ၇ိကန္ေသြး တစ္၀က္ပါသူဟု ေၿပာႏုိင္ေသာ္လည္း သူသည္ အဂၤလိပ္ဟန္ကိုသာ ပုိမိုမက္ေမာေလသည္။

စစ္သားၿဖစ္ခ်င္သူ

ခ်ာခ်ီသည္ ငယ္စဥ္ကတည္းက စစ္သားလုပ္ဖုိ ့စိတ္ကူးခဲ့ေလသည္။တစ္ေန ့လံုး ကစားစ၇ာမ်ားႏွင့္ စစ္သားလုပ္တန္းကစားသည္ကုိ ေပ်ာ္ေမြ ့သူတစ္ဦးၿဖစ္သည္။အရြယ္ေ၇ာက္ေသာ္ ဆင္းဒ္ဟစ္ စစ္ေက်ာင္းတြင္ ဘြဲ ့၇လာၿပီးေနာက္ အဂၤလိပ္တပ္မေတာ္တြင္ ေၾကးစားစစ္သားအၿဖစ္ တစ္ႏွစ္ၾကာၾကာထမ္းခဲ့ဖူးသည္။

စစ္သတင္းေထာက္
၁၈၉၉ တြင္ သူသည္ ေတာင္အာဖ၇ိက စစ္ပြဲသို ့စစ္သတင္းေထာက္အၿဖစ္ သြားေ၇ာက္အမွူထမ္းခဲ့ေလသည္။
The Morning Post သတင္းစာက သူ ့အားတစ္လေပါင္ ၂၅၀ ေပး၍ ထုိေဒသရွိ ဘုိး၀ါးစစ္ပြဲကုိ သြားေ၇ာက္ေထာက္လွန္း၇သည္။ေပးထားေသာလစာႏွင့္အညီ ၇န္သူနယ္တြင္းသို ့ကိုယ္တုိင္ထုိးေဖာက္၍ သံခ်ပ္ကားၿဖင့္ ၇န္သူအေၿမာက္ဒဏ္ၾကားမွ သြားလာလွူပ္ရွားကာ သတင္းၿဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးခဲ့၇သည္။ တစ္ၾကိမ္တြင္ ဘုိး၀ါးမ်ား သူ ့ကုိဖမ္းမိသြားၿပီး အက်ဥ္းစခန္းသို ့ပို ့လုိက္ေလသည္။
သို ့ေပမဲ့ ခ်ာခီ်သည္ ၇န္သူ ့လက္တြင္းမွ သည္းထိတ္၇င္ဖုိလြတ္ေၿမာက္ကာ ထုိအေၾကာင္းအ၇ာသည္ပင္ သတင္းၿဖစ္ေလေတာ့သည္။၇န္သူမ်ားက ခ်ာခ်ီကုိ အေသ၇၇ အရွင္၇၇ ဖမ္းေပးႏုိင္လ်င္ ဆုၾကီးထုိက္ထုိက္တန္တန္ေပးမည္ဟု ေၾကညာခဲ့ဖူးသည္။စစ္သတင္းေထာက္ဘ၀သည္ ၾကမ္းတမ္းမွူမ်ားႏွင့္ ၿပည့္စုံေနသည္။ေၿခက်င္ခ၇ီး၊ ကႏၱာ၇ခ၇ီးစသၿဖင့္ အၾကမ္းအတမ္းမ်ား ၿပည့္ႏွက္ေနေလသည္။သူ၏ ေဆာင္းပါးသည္ ၇င္သပ္ရူေမာဖြယ္မ်ားႏွင့္ ၿပည့္ႏွက္ေနသည့္အတြက္ အဂၤလန္ၿပည္သူတစ္၇ပ္လံုး The Morning Post ကို ေမွ်ာ္လင့္ဖတ္ရူဖူးၾကေလသည္။ၿပည္ေတာ္ၿပန္ခ၇ီးတြင္ ခ်ာခီ်၏ အေတြ ့အၾကံဳကုိ နားေထာင္လုိၾကေသာ ပ၇ိသတ္ထုႏွင့္ေဒး ရွိေနသည္။ထုိပ၇ိသတ္ကို အသံုးခ်ၿခင္း၏ အက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ ခ်ာခ်ီသည္ ပါလီမန္မွ ေရြးေကာက္တင္ေၿမာက္ၿခင္းကို ခံခဲ့၇သည္။

စာေတာ္သူမဟုတ္

သူသည္ ႏုိင္ငံၿခားဘာသာ၇ပ္မ်ားႏွင့္ သခ်ၤာစာ၇င္းအင္းဘာသာ၇ပ္မ်ားကို ေလ့လာလုိက္စားမွူနည္းပါးသၿဖင့္ စာေတာ္ေသာေက်ာင္းသားမ်ားတြင္ မပါေခ်။ဆင္းဒ္ဟပ္စ္တကၠသိုလ္တက္ေ၇ာက္သင္ၾကား၇န္ စာေမးပြဲေၿဖဆုိ၇ာတြင္ သံုးၾကိမ္မွ် က်ရူံးခဲ့ေလသည္။ေလးၾကိမ္ေၿမာက္မွ လြတ္လြတ္ကင္းကင္း ေအာင္ၿမင္ခဲ့သည္။

ၾကိဳးစားသူ

ေအာင္ၿမင္ေသာလူမ်ားတြင္ ရွိသင့္သည့္ ၀ီ၇ိယရွိၿခင္းဟူေသာ အခ်က္သည္ သူ ့ထံတြင္ ၿပည့္စံုေလသည္။သဲကႏၱာ၇တုိက္ပြဲတြင္ သူ ့၇ဲေဘာ္၇ဲဘက္မ်ား ပူၿပင္းခိ်န္တြင္ အဆီ၇စ္ၿပီး အိပ္ေနခ်ိန္တြင္ သူသည္ ပေလတုိ မွအစ ရွိတ္စပီးယားအဆံုး စာေ၇းဆ၇ာၾကီးမ်ား၏ စာမ်ားကို အငမ္းမ၇ ဖတ္ရူေလ့လာ ေလသည္။သူတုိ ့၏ စကားေၿပာဟန္မ်ားကုိ ဆည္းပူးသည္။သူ၏ ၿမဴးၿမဴးၾကြၾကြေၿပာဟန္မ်ားသည္ လူထုကို ဖမ္းစားႏို္င္ခဲ့ေလ၇ာ ထုိမွတစ္ဆင့္ အၿမင့္သို ့ လွမး္ႏုိင္ခဲ့ေလသည္။

အလုပ္သိပ္လုပ္တဲ့ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္

စစ္တြင္းကာလ ခ်ာခ်ီ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ဘ၀တြင္ တစ္ေန ့၁၄ နာ၇ီမွ ၁၇နာ၇ီထိ အလုပ္လုပ္ခဲ့သည္။တစ္ပတ္တြင္ (၇) ၇က္ (၇) လီ အလုပ္ႏွင့္လက္ ၿပတ္သည္မရွိခဲ့ေပ။အသက္ၾကီးေသာ္လည္း အလုပ္ကုိ မ၇ပ္နားေပ။ၾကိဳးစားပန္းစားႏွင့္ အလုပ္ကုိ မ၇ပ္မနား လက္ေထာက္အမ်ားအၿပားထားကာ လုပ္ကုိင္ေနခဲ့သည္။
အခုလုိ လက္ေထာက္အမ်ားအၿပားထားကာ လုပ္ကုိင္ႏိုင္ခဲ့ၿခင္းမွာလည္း သူသည္ အလုပ္လုပ္ယင္း စိတ္ေအးခ်မ္းသာစြာ ေနတတ္ထုိင္တတ္ၿပီး ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ၿခင္းမၿဖစ္မီ အလုပ္မွ ေခတၱနားနားေနေန ေနလုိက္ေလ့ရွိၿခင္းပင္ ၿဖစ္သည္။သူသည္ မနက္၁၀နာ၇ီ မခြဲမခ်င္း အိပ္၇ာမွ ထေလ့မရွိေပ။သုိ ့ေသာ္ အေၾကာေလ်ာ့၍ သက္ေတာင့္သက္သာ အေနအထားၿဖင့္ အိပ္၇ာေပၚတြင္ ၾကီးမားသည့္ေဆးၿပင္းလိပ္ကုိ ခဲကာ တယ္လီဖုန္းေၿပာၿခင္း နားေထာင္ၿခင္း။ႏူတ္မွေၿပာၿပီး တစ္စံုတစ္ေယာက္ကုိ ေ၇းသားေစၿခင္း၊ ေၾကးနန္းစာေပးၿခင္းမ်ားကို ၿပဳလုပ္သည္။ထုိကိစၥမ်ားၿပီးလ်င္ ကုိယ္လက္သန္ ့ ရွင္းေ၇းလုပ္သည္။ေန ့လည္စာကုိ စားသံုးၿပီးေနာက္ တစ္နာ၇ီခန္ ့တြင္ ၿပန္လည္အနားယူေလသည္။ထုိအခ်ိန္ၿပီးေနာက္ သူသည္ မြန္းလြဲပုိင္းတြင္ အလုပ္အကုန္လုပ္သည္။ညေနငါးနာ၇ီခန္ ့တြင္ ၿပန္လည္အနားယူေလသည္။ ညစာစားၿပီးသည့္ေနာက္တြင္ ခ်ာခီ်သည္ ညနက္သန္းေခါင္ထိ အလုပ္လုပ္ေလေတာ့သည္။

ေမာ္ကြန္းတင္ထုိက္စ၇ာလုပ္ေဆာင္မူမ်ား

၀င္စတန္ခ်ာခ်ီ၏ ေဟာေၿပာခ်က္မိန္ ့ခြန္းမ်ားကို While England Slept အမည္ၿဖင့္ စာအုပ္ထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာပင္ ၿဗိတိသွ်ေခါင္းေဆာင္တုိ ့သည္ စစ္ၾကီးၿဖစ္ပြားလာမည့္ အႏၱ၇ယ္ကုိ လံုးလံုးေမ့ေလ်ာ့ကာ အိပ္ေမာက်ေနသလုိ ရွိခဲ့ၾကသည္။၁၉၃၃ ႏွင့္ ၁၉၃၉ အတြင္း ခ်ာခီ်သည္ ဟစ္တလာ၏ အႏၱ၇ာယ္ကုိ ၾကိဳတင္သံုးသပ္မိကာ ဂ်ာမဏီ၏ လက္နက္ၿပန္လည္တပ္ဆင္ေ၇းကုိ ေလ့လာေနခဲ့သည္။
အကယ္၍ အဂၤလန္သည္ ခ်ာခ်ီ၏ နမိတ္ဖတ္သံကုိ နာခံၿပီး ၾကိဳတင္ၿပင္ဆင္မူမ်ား ေစာေစာလုပ္ႏုိင္ခဲ့လ်င္ အဂၤလန္သည္ အက်အရံူးနည္းကာ ဒုတိယကမၻာစစ္သည္ အရူးတစ္ေယာက္အိပ္မက္သာသာအၿဖစ္ႏွင့္သာ တည္ရွိေပလိမ့္မည္။

က်ေနာ္၏ ဗီတာမင္ စာစုမ်ား(၂)

အဂၤလိပ္စကားပံုမ်ား

The bait hides the hook.
ငါးစာသည္ ငါးမ်ားခ်ိတ္ကုိ ဖံုးကြယ္ထားသည္တဲ့။ အလွအပႏွင့္ တပ္မက္မူသည္ ေနာက္ကအႏၱ၇ာယ္ကုိ မၿမင္ႏုိင္ေစသည္ေပါ့။

Be just to all but not trust at all.
အားလုံးအေပၚ မွ်မွ်တတဆက္ဆံပါ။ ဒါေပမဲ့ အားလံုးကုိမယံုပါနဲ ့။

Beauty will buy no beef.
အလွအပသည္ အမဲသားကုိ မ၀ယ္ႏုိင္။ၿမန္မာစကားပံုအေနနဲ ့လွတာမက္လွ်င္ ညစာခက္မည္လုိ ့ေၿပာၿခင္းၿဖစ္သည္။

Belly teaches all arts.
၀မ္းစာေ၇းသည္ အတတ္ပညာအားလံုးကုိ သင္ၾကားေပးသည္။

Drown not yourself to save a drowning man.
ေ၇နစ္သူကို ကယ္ဖုိ ့အတြက္ သင္ေ၇မနစ္ပါေစႏွင့္။

Do what you ought and come what can come.
သင္လုပ္သင့္တာကုိ လုပ္တာ။လာခ်င္တာလာပါေစ။

For a rose, the thorn is often plucked.
ႏွင္းဆီပန္းေၾကာင့္ ဆူးသည္ တစ္ခါတစ္၇ံ အခူးခံ၇သည္။

Full of courtesy and full of craft.
ေဖာ္ေရြမူအၿပည့္ ကလိန္ဥာဏ္အၿပည့္။

Give bread to the poor, but bar the door.
ဆင္း၇ဲတဲ့လူေတြကုိ ေပါင္မုန္ ့ေတာ့ေပး ဒါေပမဲ့ တံခါးကုိ ေတာ့ပိတ္ထားပါ။

Gossiping and lying go together.
အတင္းေၿပာၿခင္းႏွင့္ လိမ္ေၿပာၿခင္းသည္ အတူတူ ၿဖစ္ေပၚသည္။

He that makes himself a sheep shall be eaten by the wolf.
သူ ့ကုိသူ သိုးၿဖစ္ေအာင္ လုပ္ေသာသူသည္ ၀ံပုေလြ၏စားၿခင္းကုိ ခံ၇၏တဲ့။

He that wants money wants everything.
ေငြလုိေနေသာသူသည္ အ၇ာအားလံုးကုိ လိုအပ္ေနသည္။

A heavy purse makes a light heart.
ရွင္းရွင္းေၿပာ၇၇င္ ေလးလံေသာပုိက္ဆံအိတ္သည္ စိတ္ကုိ ေပါ့ပါးေစသည္တဲ့။

In a long journey, a straw weights.
ခ၇ီးေ၀းသြားလွ်င္ ေကာက္ရုိးတစ္ပင္ပင္ ေလးေနေလသည္။

A little leak will sink a great ship.
အေပါက္ငယ္ငယ္ေလးတစ္ေပါက္ဟာ သေဘၤာၾကီးေတာင္ ၿမဳပ္ပစ္ႏုိင္သည္တဲ့။အမွားေသးေသးေလးတစ္ခုေၾကာင့္ ဒုကၡအမ်ားၾကီးေ၇ာက္ႏုိင္သည္။

Ship fear fire more than water.
သေဘၤာေတြဟာ သူတုိ ့ေၾကာက္၇မယ့္ေ၇ထက္ မီးကို ပုိေၾကာက္ၾကတယ္။

Think on the end before you begin.
မစခင္ အဆံုးကို စဥ္းစားေပါ့။

က်ေနာ္၏ ဗီတာမင္ စာစုမ်ား

အေမ၇ိကန္စကားပံုမ်ား

All stratagems are fair in war.
ပ၇ိယာယ္မ်ားအားလံုးသည္ စစ္ပြဲတြင္ မွ်တေလ၏။

A grain of prevention is worth a ton of remedy.
အနည္းငယ္မွ်ေသာ ၾကိဳတင္ကာကြယ္မွူသည္ အခ်ိန္တစ္တန္ရွိသည့္ကုသမွူေလာက္ တန္ဖိုးရွိသည္။

In love and war, no time should be lost.
အခ်စ္ႏွင့္စစ္တြင္ အခိ်န္ကုိ မဆံုးရူံးေစႏွင့္။ကုိလူပ်ိဳမ်ားအတြက္ အသံုး၀င္တဲ့ ေဆာင္ပုဒ္ပါ။

Victory does not stand in the number of soldiers.
ေအာင္ၿမင္မွူဟူသည္ စစ္သည္ေတာ္အေ၇အတြက္ႏွင့္ သိပ္မဆုိင္ေခ်။

အာဖဂန္နစ္စတန္စကားပံုမ်ား

If he will die from sugar, why kill him with poison?
တကယ္လုိ ့သၾကားနဲ ့သတ္လို ့ေသမယ္ဆုိ၇င္ သူ ့ကုိသတ္ဖုိ ့ဘာလုိ ့အဆိပ္ကုိသံုးေနမွာလဲ။
ၿမန္မာမွာလဲ စကားပံုရွိပါတယ္။စာကေလးေလာက္ေတာ့ အေၿမာက္နဲ ့မခိ်န္ပါနဲ ့တဲ့။

Throw a stone at anything that look likes a head of snake, even though it might be only a lizard.
ေၿမြေခါင္းနဲ ့တူေန၇င္ အိမ္ေၿမွာင္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ခဲႏွင့္ေပါက္ပါ။ၾကိဳတင္ကာကြယ္တဲ့သေဘာေပါ့ေလ။

တရုတ္စကားပံုမ်ား(၁)

At birth, we bring in nothing. At death, we bring out nothing.
ရွင္းပါတယ္။ ေမြးလာတုန္းကလဲ ဘာမွပါမလာဘူး။ေသေတာ့လဲ ဘာမွယူမသြားႏုိင္ဘူးေပါ့။

Be inwardly clever but outwardly clownish.
ဒီစကားပံုကုိ ေတာ့ အၾကိဳက္ဆံုးပါ။ေလာကၾကီးမွာလဲ တခ်ိဳ ့ဒီလုိ လူေတြရွိပါတယ္။အၿပင္မွာ လူေၿပာင္လူေနာက္လုိ ပံုစံဖမ္းၿပီး အမွန္တကယ္တန္း လွစ္ေနေအာင္ ပါးနပ္ပါေစတဲ့။

Avoid offending three classes of people-governments, customers and widows.
လူမ်ိဳးသံုးမ်ိဳးႏွင့္ ၇န္မၿဖစ္ေအာင္ေနပါတဲ ့။အစိုး၇၇ယ္၊ေဖာက္သည္၇ယ္ မုဆုိးမ၇ယ္ပါ။

Blame yourself as you would blame others and excuse yourself too.
သူမ်ားကို အၿပစ္ေၿပာသလုိ ကုိယ့္ကုိကုိ အၿပစ္တင္ပါ။သင့္ကုိသင္ခြင့္လႊတ္သကဲ့သုိ ့ တၿခားသူေတြကုိလည္း ခြင့္လႊတ္ေပးပါ။လက္ေတြ ့ဘ၀မွာ ေတာ္ေတာ္အသံဳးၾကတဲ့စကားပံု ပါပဲ။

The elephant is killed because of his trunks.
ဆင္သည္ သူ၏အစြယ္ေၾကာင့္ အသတ္ခံ၇တတ္သည္။ မိမိတြင္ ဥစၥာပစၥည္းၾကြယ္၀မူေၾကာင့္ ဒုကၡေ၇ာက္တတ္သည္ဟု ေၿပာၿခင္းၿဖစ္သည္။

Even tiger take a nap.
က်ားပင္လွ်င္ အိပ္ငုိက္တတ္ေပသည္။ ဆုိလိုသည္မွာ တခါတေလ ၾကီးၿမတ္သည့္သူမ်ား ခြန္အားရွိသည့္လူမ်ားပင္ ေမ့ေလ်ာ့တတ္ၾကသည္ကို ေၿပာၿခင္းၿဖစ္သည္။

The fish that gets away is always a large one.
လြတ္ေသာငါးသည္ အၿမဲၾကီး၏။ဒါကေတာ့ လူေတြ ၿဖစ္ေလ့ရိွသည့္သေဘာပင္။

ေက်ာင္းေစာင့္ၾကီး

ထုိေန ့ညေနက နီဗီးစကြဲယားရွိ စိန္ ့ပီတာခ၇စ္ယာန္ဘု၇ားေက်ာင္းတြငိ ေ၇ဖ်န္းမဂၤလာတစ္ခု က်င္းပခဲ့သည္။ခ၇စ္ယာန္ဘု၇ားရွိခုိးေက်ာင္း ေစာင့္ေရွာက္သူ အဲလဗတ္ဖုိမင္သည္ ယခုတုိင္ အေဆာင္အေယာင္ ၀တ္စံုၾကီးကို မခြ်တ္ေသးေခ်။ထုိ၀တ္ရံုၾကီးအား သူသည္ ေသေသခ်ာခ်ာသိမ္းေလ့ရွိသည္။

အဲလဗတ္အက္ဒ၀ပ္သည္ အလုပ္မ်ားေနသည္။ေ၇ဖ်န္းမဂၤလာတြင္ အသံုးၿပဳသည့္ ေက်ာက္သားေ၇ခြက္ကုိ သစ္သားအဖံုးၿဖင့္ ေနသားတက် ဖံုးလုိက္သည္။ထိုင္ခံုမ်ားကိုလည္း ေနသားတက်ၿပန္ထားေနသည္။ထုိစဥ္ ေက်ာင္းထုိင္ခင္ၾကီးထြက္လာသည္ကုိၿမင္လိုက္၇သည္။သူလည္းပဲ ၀တ္ရုံရွည္ၾကီးကုိ ၀တ္ဆင္ထားသည္။ထုိခင္ၾကီးမွာ မၾကာေသးမီကပင္ အသစ္ေ၇ာက္လာသည့္ ပုဂၢိဳလ္ၿဖစ္သည္။အသက္အားၿဖင့္ ေလးဆယ္ခန္ ့အတြင္းသာ ရွိသည့္အတြက္ အားၾကိဳးမာန္တက္ အလုပ္လုပ္ေနသည္။အသံလြင္လြင္ၿဖင့္ က်မ္းစာေဟာတတ္သည္။ၿဖည္းညွင္းစြာ ေၿပာေဟာတတ္ ဆိုဆုံးမတတ္သည္။

စိန္ ့ပီတာဘု၇ားေက်ာင္း၀န္းက်င္မွာ ေ၇ခံေၿမခံအလြန္ေကာင္းေလသည္။ ခ၇စ္ယာန္သာသနာ့၀န္ထမ္းမ်ားဆုိသည္ကလည္း လူေကာင္းသူေကာင္းမ်ားသာ မ်ားေလသည္။သူေၿပာင္းလာသည္မွာ မၾကာေသးသည့္အတြက္ေၾကာင့္ သူတို ့ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ အထာသိပ္မက်ေသးမွာ ေသခ်ာသည္။

ခ၇စ္ယာန္ဘု၇ားရွိခိုးေက်ာင္းခင္ၾကီးသည္ အဲလဗတ္အနီးသို ့ေ၇ာက္လာသည္။ေတာ္ေတာ္နီးသည့္အကြာအေ၀းသုိ ့ခ်ဥ္းကပ္လာၿပီးမွ

`ဒီမွာဖုိမင္ စည္းေ၀းေဆာင္ထဲမွာ စကားေၿပာစ၇ာရွိတယ္ ခဏေလာက္လုိက္ခဲ့ပါလား။´

`ေကာင္းပါၿပီခင္ဗ်ာ´သူရုိက်ိဳးစြာ ၿပန္လည္တံု ့ၿပန္မိသည္။

စည္းေ၀းေဆာင္ေ၇ာက္လ်င္ ဘု၇ားေက်ာင္းၾကီးၾကပ္သူႏွစ္ေယာက္ကိုပါ ေတြ ့လုိက္၇သၿဖင့္ ေတာ္ေတာ္အံ့ၾသသြားသည္။သူတုိ ့ႏွစ္ေယာက္ ဘယ္အခ်ိန္ကေ၇ာက္ေနမွန္းမသိ။သူ ့ကိုေတြ ့ လုိက္ေတာ့ ေခါင္းဆတ္ညိမ့္လုိက္ၾကသည္။

သူ ႏူတ္ဆက္လုိက္သည္ `ေကာင္းေသာညေနခင္းပါခင္ဗ်ာ´

ေက်ာင္းထုိင္ခင္ၾကီး၏ မ်က္ႏွာသည္ တခုခု ဆံုးၿဖတ္ထားေသာ ဟန္ရွိသည္။ၾကီးၾကပ္သူ ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ေယာက္မ်က္ႏွာသည္ စိိတ္မခ်မ္းသာၿဖစ္ေနပံု ၇သည္။ထုိသူၾကီးက ထံုးစံအတိုင္း ၾကပ္ထားပံု၇ေလသည္။
ထုိသုိ ့ၿဖစ္သြားသည့္တုိင္ အဲလဗတ္၏ မ်က္ႏွာတြင္ အ၇ိပ္ထင္မလာခဲ့ေခ်။ သူသည္ ရုိရုိေသေသေလးေလးစားစားပင္ ရွိေနေလသည္။သာသနာ့၀န္ထမ္းမၿဖစ္မီ သူသည္ အိမ္ၾကီးအိမ္ေကာင္းတုိ ့တြင္ ၀င္ေ၇ာက္အမွူထမ္းခဲ့သည္။သူသည္ အက်င့္စာ၇ိတၱမ်ားလည္းေကာင္း၏။ ဥပဓိရုပ္အေကာင္းၾကီးမဟုတ္ေသာ္လည္း ခန္ ့ခန္ ့ညားညားေတာ့ရွိသည္။ တာ၀န္မ်ားကိုလည္း မပ်က္မကြက္ ေဆာင္ရြက္တတ္သည္။သူ ့အက်င့္သိကၡာမွာ ၿမဴညစ္မွပင္မထင္။
ေက်ာင္းထုိင္ခင္ၾကီးက ဖ်တ္လတ္စြာပင္ သူ ့လုပ္ငန္းကို စသည္။

`ဒီမယ္ ဖုိမင္ ခင္ဗ်ားဒီခ၇စ္ယာန္သာသနာၿပဳေက်ာင္းမွာ အလုပ္လုပ္လာတာၾကာၿပီ။အဖဘု၇ားသခင္ကေကာ ၇ပ္ရြာခ၇စ္ယာန္ေတြကေ၇ာ ခင္ဗ်ားဘက္က တာ၀န္ေက်တယ္လုိ ့အသိအမွတ္ၿပဳၾကတယ္။က်ဳပ္လည္း အတူတူခံစားမိပါတယ္´
ဘု၇ားေက်ာင္းၾကီးၾကပ္ေ၇းလူၾကီးႏွစ္ေယာက္ကလည္းေထာက္ခံေၾကာင္း ေခါင္းညိတ္ေလသည္။
`ဒါေပမဲ့ ဆက္လက္၍ ခင္ဗ်ားနဲ ့ပတ္သတ္လုိ ့ထူးၿခားတာ တစ္ခုေတြ ့တယ္။ဒီေတာ့က ၾကီးၾကပ္ေ၇းပုဂၢိဳလ္ေတြကို အသိေပးဖုိ ့၇ာက က်ေနာ့္တာ၀န္ၿဖစ္လာတယ္။ကိစၥကေတာ့ ခင္ဗ်ားစာလုံး၀မဖတ္တတ္မေ၇းတတ္တာပဲ။ေတာ္ေတာ္အံ့ၾသစ၇ာေကာင္းတယ္´
အဲလဗတ္၏ မ်က္ႏွာတြင္ အေန၇ အထုိင္၇ခက္သည့္ အ၇ိပ္ေယာင္ စိုးစဥ္းမွ်မရွိ။
`အား..ဒီစကားမ်ိဳးၾကား၇တာ အံ့ၾသစ၇ာပဲ ဒီခ၇စ္ယာန္ဘု၇ားရွိခုိးေက်ာင္းမွာ ခင္ဗ်ားတာ၀န္ထမ္းလာတာ ၁၆ႏွစ္ရွိၿပီ။ အဲဒီကာလအတြင္း စာဖတ္တတ္ေအာင္ စာေ၇းတတ္ေအင္ မသင္ၾကားဘူးေပါ့။´

`က်ေနာ္အလုပ္စလုပ္ေတာ့ ဆယ္ႏွစ္သားပါ။ ပထမေန၇ာမွာ အဲဒီအိမ္က ထမင္းခ်က္က စာသင္ေပးပါတယ္။ဒါေပမဲ့ အဲဒီဘက္မွာ က်ေနာ္ကပါ၇မီနည္းတယ္ဗ်။က်ေနာ့္အဖုိ ့ သိပ္လည္းမလုိဘူး။´
ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းၾကီးက ၿဖည္းညွင္းစြာ ေၿပာလိုက္သည္။
`ဒီေတာ့ဖိုမင္ေ၇ ဒီကိစၥကုိ လူၾကီးေတြနဲ ့ေၿပာဆိုေဆြးေႏြးၿပီးၿပီ။က်ဳပ္နဲ ့ တစ္သေဘာတည္းပဲ။ဒီအတုိင္းေတာ့ မၿဖစ္ႏုိင္ဘူး။နီဗီးစကြဲယားက စိန္ပီတာလုိ ဘု၇ားရွိခုိးေက်ာင္းမွာ စာမဖတ္တတ္၊ စာမေ၇းတတ္တဲ့ ၀န္ထမ္းမ်ိဳး ထားလုိ ့ၿဖစ္ပါ့မလား´

အဲလဗတ္မ်က္ႏွာနဲနဲနီလာသည္။မသက္မသာပင္ ေၿခႏွစ္ဖက္ကို ေရႊ ့လုိက္ ေၿပာင္းလုိက္လုပ္သည္။သို ့ ့ေသာ္သူဘာမွ်ၿပန္မေၿပာ။

`က်ဳပ္ကုိေတာ့ နားလည္မယ္ထင္ပါ၇ဲ ့။ခင္ဗ်ားမွာ အလုပ္အကိုင္နဲ ့ပတ္သတ္၇င္ ဘာမွ်အၿပစ္ေၿပာစ၇ာမရွိပါဘူး။ဒါေပမဲ့ စာမတတ္လုိ ့ၿဖစ္လာမည့္ အက်ိဳးဆက္တစ္ခုခုကိုေတာ့ က်ဳပ္တုိ ့ဒီအတို္င္း လ်စ္လ်ဳမရွူႏုိင္ဘူး။ဒါက အေၿခခံမူသေဘာကိုေၿပာတာပါ။ဒါနဲ့ ေနပါဦး ဖိုမင္၇ယ္ ခင္ဗ်ားခုေန စာသင္လုိ ့မၿဖစ္ႏုိင္ဘူးလား။´

`အခုစာသင္လုိ ့တတ္မယ္ဆုိ၇င္ေတာင္ သင္ခ်င္ပါ့မလားလို ့ကုိယ့္ကုိကုိ ေမးၾကည့္မိတယ္။´အဲလဗတ္ ေၿဖးညွင္းစြာ ေၿပာလုိက္သည္။

`ဒီလုိဆုိ၇င္ေတာ့ ခင္ဗ်ားအလုပ္ထြက္ဖို ့ပဲရွိတယ္။´

`ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်ာ ကြ်န္ေတာ္နားလည္ပါတယ္။ကြ်န္ေတာ့ေန၇ာမွာ လူစား၇၇င္ ႏုတ္ထြက္လႊာတင္ပါ့မယ္။´

ေက်ာင္းထုိင္ခင္ၾကီးႏွင့္ ၾကီးၾကပ္သူလူၾကီးမ်ားထြက္သြားလ်င္ အဲလဗတ္သည္ ဘု၇ားရွိခုိးေက်ာင္း တံခါးကို ခါတုိင္းလုိပင္ ၾကည္သာစြာ ပိတ္လိုက္သည္။
ၿပီးေတာ့မွ အနည္းငယ္ စိတ္လွူပ္ရွားလာသည္။သူ ့ႏွူတ္ခမ္းမ်ား တုန္လာသည္။ခုိင္မာလွေသာ သူ ့ႏွလံုးသားကုိ သူ ့သိကၡာကို အေစာ္ကားခံ၇သလုိ ခံစားမိသည္။အထိနာသည္။အခံ၇ခက္သည္။သူသည္ အေဆာင္ေယာင္၀တ္ရုံၾကီးကုိ ခြ်တ္၍ တုိင္မွာခ်ိတ္လုိက္သည္။ေနာက္ဆံုးႏွူတ္ဆက္ခ်င္းမိ်ဳးၿဖင့္ အနည္းငယ္နမ္းလုိက္သည္။ၿပီးေတာ့ သူတံခါးကို အသာေစ့ကာ ေတြးေတြးစစၿဖင့္ အိမ္ၿပန္လာေလသည္။

သူသည္ စီးက၇က္ႏွင့္ဘီယာမေသာက္တတ္ပါ။သို ့ေသာ္ေမာပန္းလာလ်င္ေတာ့ စီးက၇က္တစ္ဖြာေလာက္ေတာ့ ရူလုိက္ခ်င္သည္။ယခုလည္း စီးက၇က္တစ္ဖြာေလာက္ ေသာက္ခ်င္ေနသည္။ေဆးလိပ္ေဆာင္ေလ့မရွိသၿဖင့္ သူထံတြင္ ပါမလာပါ။သို ့ၿဖစ္၇ာ ေဆးလိပ္ဆုိင္ရွာေလသည္။။ဂိုးဖလိပ္တစ္ဘူးေလာက္၀ယ္မည္။သို ့ေသာ္ ေဆးလိပ္ဆုိင္မေတြ ့သၿဖင့္ ေရွ ့ဆက္ေလ်ာက္သြားသည္။သူေလ်ာက္၇မည့္လမ္းမွာ ရွည္သည္။သုိ ့ေသာ္ ေဆးလိပ္ဆုိင္ကား မေတြ ့။

`အင္း ထူးဆန္းတာပဲ´ အဲလဗတ္တစ္ကိုယ္တည္းေၿပာမိသည္။ေသခ်ာေအာင္ ေနာက္တစ္ေခါက္ၿပန္ေလ်ာက္ၾကည့္သည္။မေတြ ့ပါ။ခဏ၇ပ္ၾကည့္ကာ စဥ္းစားၾကည့္ေလသည္။ဒီလမ္းေလ်ာက္၇င္း ေဆးလိပ္ေသာက္ခ်င္လာသည့္အခါ ေဆးလိပ္ဆုိင္ရွာတာ ငါတစ္ေယာက္တည္းမဟုတ္တာေသခ်ာတယ္။ဒီလုိ ဆုိင္ေလးတစ္ခုဖြင့္၇၇င္ ေကာင္းလိမ့္မည္ထင္တယ္။ေဆးလိပ္ေ၇ာင္းမယ္။အခ်ိဳအခ်ဥ္ေလးေတြေ၇ာင္းမယ္။

အဲလဗတ္အာရံုေတြ လွူပ္လွူပ္ရွားရွားၿဖစ္လာသည္။မေမွ်ာ္လင့္ပဲ စိတ္ကူးစိတ္သန္းေကာင္းေတြ ၀င္လာေလသည္။အိမ္သို ့ခပ္ၿမန္ၿမန္ၿပန္၍ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ေသာက္သည္။သူ ့မိန္းမက ေမးသည့္အထိပင္။

`ငါစဥ္းစားေနတာမိန္းမေ၇´ ဟူသာပင္ ေၿဖႏုိင္ေလသည္။ေနာက္တစ္ေန ့မနက္ ထုိလမ္းကို ၿဖတ္ေလ်ာက္ၾကည့္သည္။ေဆးလိပ္ဆုိင္ကို မေတြ ့။ဆုိင္ခန္းငွားမည္ဟုဆုိေသာ ဆုိင္လြတ္တစ္ခုကိုသာေတြ ့ေလသည္။အဆင္သင့္လုိက္ေလ။
ထုိအခါ အဲလဗတ္သည္ ဘု၇ားေက်ာင္းမွ အၿပီးအပုိင္ႏူတ္ထြက္ကာ ထုိဆုိင္ခန္းကုိ ငွားခဲ့ေလသည္။ထုိ ့ေနာက္ ေဆးလိပ္မ်ိဳးစံုႏွင့္ သတင္းစာကုိယ္စားလွယ္လုပ္ငန္းကုိ စတင္အေၿခစုိက္သည္။သူ ့မိန္းမက အစကေတာ့ သိပ္သေဘာမတူခ်င္။အဲလဗတ္၏ လုပ္ငန္းမ်ားမွာ မဆုိးလွ။စည္ပင္လာသည္။တစ္ႏွစ္အတြင္း အေ၇ာင္းအ၀ယ္ေကာင္းလာကာ ေနာက္ထပ္ ဆုိင္တစ္ဆုိင္ဖြင့္ၿပီး မန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္ကို ငွား၍ လုပ္ကုိင္ႏုိင္သည့္ အဆင့္ပင္ တုိးပြားလာခဲ့သည္။အဲလဗတ္သည္ ေန ့စဥ္လမ္းေလ်ာက္သည္။ ေဆးလိပ္ဆုိင္လုိ္က္ရွာသည္။ မေတြ ့လ်င္ ေဆးလိပ္ဆုိင္ ဖြင့္သည္။ဆယ္ႏွစ္အတြင္း ေဆးလိပ္ဆုိင္ ဆယ္ဆုိင္ထက္မနည္း ပိုင္ဆုိင္လာခဲ့သည္။ေငြေၾကးေပါၾကြယ္၀လာသည္။တနၤလာေန ့မ်ားတြင္ ဆိုင္မ်ားကို သြားကာ ေငြလိုက္သိမ္း၍ ဘဏ္တြင္ အပ္ႏွံေလ့ရွိသည္။တစ္ေန ့တြင္ သူ ့၇ဲ ့မန္ေနဂ်ာက တုိးတုိးတိတ္တိတ္ သူ ့ကိုေတြ ့သည္။

`ေဘာ့စ္ ဖုိမင္။ က်ေနာ္စကားေလး တစ္ခြန္းႏွစ္ခြန္းေလာက္ ေၿပာပါ၇ေစ။က်ေနာ့္တုိ ့ဘဏ္မွာေငြအပ္လာတာၾကာၿပီမဟုတ္လား။အဲဒီေငြေတြ ေသေနတယ္။အဲဒါ တစ္ခုခု အ၇င္းအႏွီးၿမဳပ္ႏွံပါလား အဲဒါတုိက္တြန္းခ်င္လို ့´

`မစြန့္စား၇ဲဘူးဗ်။ဒီေငြကို ဘဏ္ထဲမွာထားတာ စိတ္ခ်၇ပါတယ္ဗ်ာ။´

`ဘာမွစိုး၇ိမ္စ၇ာမလုိဘူးေဘာ့စ္။ စိတ္ခ်၇မည့္အ၇င္းအႏွီးေခ်းငွားတဲ့ အာမခံကုမၼဏီစာ၇င္း က်ေနာ့္ဆီမွာ ရွိတယ။သူတို ့က အတုိးမ်ားမ်ားပိုေပးႏုိင္တယ္္´

အဲလဗတ္မသက္မသာၿဖစ္လာသည္။မ်က္ႏွာမွာ စိတ္ဒုကၡေ၇ာက္သည့္ အ၇ိပ္အေ၇ာင္ေပၚလာသည္။

`ဒီစေတာ့ေတြ ရွယ္ယာေတြလည္းက်ေနာ္နားမလည္ဘူးဗ်။ အဲဒီလုိလုပ္မယ္ဆုိ၇င္ ခင္ဗ်ားကိုပဲ အားကိုး၇မွာပဲ။´

`အာ ဒါကေတာ့ က်ေနာ္အကုန္လုပ္ေပးပါ့မယ္။ေနာက္လ ေငြေၾကးလႊဲေၿပာင္းတဲ့အခ်ိန္ၾက၇င္ လက္မွတ္ထိုးေပးလုိက္ရုံပါပဲ။´

`အင္းဒါကေတာ့ၿဖစ္ပါတယ္ အဲဒီေလာက္ကေတာ့ လုပ္တတ္ပါတယ္။ဒါေပါမဲ့ မင္းတုိ ့ဘာေတြေ၇းထားတာလဲ ငါဘယ္လုိလုပ္သိႏုိင္မလဲ´

`အာ ဒါကေတာ့ ေဘာစ့္ ကိုယ္ဘာသာကုိ ဖတ္ေပါ့ဗ်ာ´မန္ေနဂ်ာက မထူးဆန္းသလုိ ေၿဖသည္။

`ဒီလုိပါမန္ေနဂ်ာ။က်ေနာ္စာမေ၇းတတ္ပါဘူး။ မဖတ္လည္းမဖတ္တတ္ပါဘူး။ဒါ တကယ္ေၿပာတာပါ။က်ေနာ့္နာမည္ေတာင္ ဒီလုပ္ငန္းထဲ၀င္မွ ေပါင္းတတ္ေ၇းတတ္ခဲ့တာပါ။
မန္ေနဂ်ာအံ့အားသင့္သြားကာ ကုလားထုိင္မွ ထခုန္လုိက္သည္။

`ၾကားဖူသမွ်ပံုၿပင္ထဲမွာေတာ့ အထူးဆန္းဆံုးပဲဗ်ိဳ ့´

မန္ေနဂ်ာက သမိုင္းမေပၚမီ ကမၻာဦးကသတၱ၀ါၾကီးတစ္ေကာင္ သူ ့ေရွ ့ေ၇ာက္ေနသလုိ စူးစူးစုိက္စုိက္ၾကည့္ေနသည္။

`ဟုတ္၇ဲ ့လားဗ်ာ ဒီအလုပ္ၾကီးလုပ္ၿပီး ေငြကလည္း အ၇မ္းကို ေတာင့္တင္းေနတဲ့သူတစ္ေ၇ာက္က စာတစ္လံုးမွကို မေ၇းလည္းမေ၇းတတ္ဘူး မဖတ္လည္းမဖတ္တတ္ဘူး။တကယ္လုိ ့မ်ား ခင္ဗ်ားသာ စာတတ္ခဲ့၇င္ အခုေနဘာၿဖစ္ေနမလဲ စဥ္းစားၾကည့္စမ္း´

`ဒါကေတာ့ ေသခ်ာေပါက္ေၿပာႏုိင္တယ္ဗ်´ အဲလဗတ္က မွူးၾကီးမတ္၇ာေတြလုိ မိန္ ့မိန္ ့ၾကီးၿပံဳးလုိက္သည္။

`က်ေနာ္သာ စာတတ္ခဲ့၇င္ေလ ခုေနမွာ နီဗီစကြဲယားက စိန္ ့ပီတာဘု၇ားေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းေစာင့္ၾကီး ၿဖစ္ေနမွာ ခင္ဗ်ာ ့´

The Verger by William Somerset Maugham

ပုရြက္ဆိတ္ႏွင့္ႏွံေကာင္

က်ေနာ္ငယ္ငယ္က လားေဖာင္တိန္၏ ပံုၿပင္အခ်ိဳ ့ကုိ ပံုၿပင္ဥပေဒသကုိသာမက ထုိပံုၿပင္မ်ားကိုပါ အလြတ္က်က္ဖူးခဲ့၏။ယင္းတုိ ့အနက္ `ပုရြက္ဆိတ္ႏွင့္ႏွံေကာင္´ ကုိ ေကာင္းစြာမွတ္မိေနေလသည္။ လုပ္အားတန္ဖုိး ခ်စ္ၿမတ္ႏုိးသူသည္ ဆုလာဘ္ေကာင္း၇ၿပီးလွ်င္ ေပါ့ေပါ့ေနတတ္သူသည္ အခ်ီးႏွီးၿဖစ္၇တတ္သည္ ဟူေသာသေဘာ၇သည့္ သင္ခန္းစာတစ္ခု၇ႏုိင္သည့္ ပုံၿပင္တစ္ပုဒ္ပင္။

က်ေနာ္အေနႏွင့္ကား ငယ္ရြယ္စဥ္ကၿဖစ္သၿဖင့္ ဥပေဒသကုိ နားလည္ေသာလည္း ပုံၿပင္ကုိ ေကာင္းစြာသေဘာမေပါက္ခဲ့ေခ်။ထုိေၾကာင့္ ပုရြက္ဆိတ္မွ အစာမခြဲေ၀ခဲ့သည့္ ႏွံေကာင္ကုိ သနားေနခဲ့သည္။ယခုလည္း လူဆန္သည့္ေခတ္စကားတုိ ့ကုိ က်ေနာ္သေဘာမတူႏိုင္ပါ။ အတၱာဟိတ တ၇ားတုိ ့ကုိ မေထာက္ခံေၾကာင္း လူတုိင္းအားေၿပာၿပခဲ့သည္။

တစ္ေန ့က ေဂ်ာ့၇မ္ေဆးအေၾကာင္းကုိ ၿပန္ေတြးမိေတာ့မွ ထုိပံုၿပင္အား ၿပန္မေတြးပဲမေနႏုိင္ေတာ့ပါ။သူသည္ စားပြဲတြင္ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ထုိင္ေနလ်က္ရွိသည္။သူဒီေလာက္စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ထိုင္ေနပံုမ်ိဳး တစ္ခါမွ မၿမင္ဘူးခဲ့။သူ ့ေရွ ့ရွိ ဟင္းလင္းၿပင္ၾကီးသို ့မိန္းေမာေတြေ၀ကာ ၾကည့္ေနေလသည္။ကမၻာၾကီးတစ္ခုလံုး သူ ့ပုခံုးေပၚ ထမ္းထားသကဲ့သို ့ ေလးလံေနဟန္တူသည္။သူ ့အတြက္ စိတ္မေကာင္းၿဖစ္မိသည္။ သူ ့ ညီတြမ္က သူ ့ကုိ ဒုကၡေပးၿပန္ၿပီလားဟုေတြးမိ၇င္း အနားသြားကာ ႏွူတ္ဆက္လုိက္သည္..။

`ဘယ့္ႏွယ့္လဲဗ်ိဳ ့´

`မၿပဳံးႏုိင္ဘူးဗ်ိဳ ့´ သူက စိိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ေလသံႏွင့္ဆုိသည္။

`တြမ့္ကိစၥ မဟုတ္လား´

သူ ့သက္ၿပင္းတစ္ခ်က္ကုိ မွူတ္ထုတ္လိုက္သည္။

`ဟုတ္ပါတယ္ တြမ့္ကိစၥပါပဲ´

`ကန္ထုတ္လုိက္ပါလားဗ် သူ ့ကုိ။ ခင္ဗ်ားသူ ့ကုိေကာင္းေကာင္းဂရုစိုက္ခဲ့ၿပီပဲ။ခုေလာက္ဆုိ ခင္ဗ်ားညီ အသံုးမက်မွန္း ခင္ဗ်ားသိသင့္ေလာက္ၿပီ။´

အမွန္တကယ္ဆုိလ်င္ မိသားစုတစ္စုမွာ စုန္းၿပဳးတစ္ေကာင္ေတာ့ ပါတတ္စၿမဲ ဆုိတာ နားလည္ပါသည္။၇မ္ေဆးမိသားစုသည္ ဂုဏ္သေ၇ရွိ မိသားစုတစ္စုၿဖစ္သည္။တြမ္၇မ္ေဆးသည္ မိဘတုိ ့၏ ဂုဏ္သိကၡာကုိ ေထာက္ရူေသာအားၿဖင့္ ေကာင္းစြာ အသက္ေမြးမွူၿပဳလိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္မွန္းထားခဲ့ၾကသည္။
သို ့၇ာတြင္ကား တြမ္၇မ္ေဆးကား ဘာစိတ္ကူးေပါက္သည္မသိ သူ ့အလုပ္တြင္ မေပ်ာ္ပုိက္ေၾကာင္း သူ ့မိသားစုႏွင့္ မေမြ ့ေလ်ာ္ေၾကာာင္းေၿပာကာ စြန္ ့ခြါသြားခဲ့သည္။သူ ့လက္ထဲတြင္ ေငြအနည္းငယ္ပါသြားေလ၇ာ ဥေ၇ာပတစ္ခြင္ ၿပဲၿပဲစင္ေအာင္ လည္ပတ္သံုးၿဖဳန္းေနခဲ့သည္။ေဆြမ်ိဳးမ်ားကမွူ ဒီေကာင္ ပုိက္ဆံကုန္သြား၇င္ ဘာၿဖစ္မလဲဟုသာ ေတြး၇င္း ေခါင္း၇မ္းကိုယ္၇မ္းၿဖစ္ကာ သူ ့အတင္းသူ ့သတင္းတုိ ့ကုိ ေမွ်ာ္ေနၾကသည္။

မၾကာမီပင္ ၾကားသိ၇ပါသည္။သူသည္ ေငြကုိ ေခ်းငွားကာ သံုးစြဲေန၇သည္ဟုဆုိသည္။တြမ္သည္ ဂုိက္ဆုိက္ကေတာ့မိသည္။သို ့၇ာတြင္ အက်င့္ပ်က္လာၿပီၿဖစ္သည္။သို ့ၿငားလည္း သူ ့ကုိေငြမေခ်းဘူးသူမရွိပါ။အဘယ့္ေၾကာင့္နည္းဟုဆုိေသာ္ သူသည္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေ၇းေၿပၿပစ္ေသာေၾကာင့္ၿဖစ္သည္။

ေငြေ၇းေၾကးေ၇းႏွင့္ပတ္သက္လ်င္ကား သူ ့အစ္ကုိကုိ အၿမဲ မွီခုိေန၇သည္။သူ ့အစ္ကုိကား စည္းကမ္းၾကီးသည့္ေရွ ့ေနတစ္ေယာက္ပင္။၇ံဖန္၇ံခါ တြမ္သည္ သူ ့အက်င့္ဆုိးမ်ားကို ေဖ်ာက္ပါမည္ဟု အာမခံသၿဖင့္ ေငြမ်ားမ်ားစားစား ေပးေလ့ရွိသည္။ေဂ်ာ့၇မ္ေဆးကား သူ ့ညီ လူေကာင္းအတုိင္းၿပန္ၿဖစ္မည္ဟု ယံုၾကည္ေနခဲ့သည္။သို ့၇ာတြင္သူေမွ်ာ္လင့္ထားသလုိကား ၿဖစ္မလာခဲ့ပါ။သူ ့ညီကို ၿပဳၿပင္၍ မ၇ေတာ့မွန္းသိလာသည့္အခါ သူသည္ တြမ့္ကုိ စြန္ ့လႊတ္လုိက္သည္။သို ့၇ာတြင္ ေဂ်ာ့သည္ အမ်ားေလးစားအပ္ေသာ ေရွ ့ေနတစ္ေယာက္ၿဖစ္ေလ၇ကား ညီအ၇င္းေခါကေခါက္က အ၇က္ဆုိင္တြင္ အ၇က္ေ၇ာင္းသမားလုပ္ေနၿခင္းကား နည္းနည္းမွ မတင့္တယ္။ထုိ ့ေၾကာင့္ ေဂ်ာ့သည္ တြမ္အား မၿဖစ္မေန ေပါင္ ငါးဆယ္ေလာက္ ၇ံဖန္၇ံခါ ေပးတတ္သည္။

`တြမ္ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့အဟုတ္သားဗ်၊ က်ေနာ့္ထက္ တစ္ႏွစ္္ငယ္ေပမဲ့ ရုပ္ေၿဖာင့္ေၿဖာင့္ပဲ။ေနာက္ေလးႏွစ္ဆုိ အသက္ငါးဆက္ၿပည့္ၿပီဗ်။အဲဒီအခ်ိန္ၾက၇င္ သူလူ ့ဘ၀ဟာ မလြယ္ပါလားလုိ ့ေတြး၇င္း သေဘာေပါက္လာမယ္ေမွ်ာ္မွန္းခဲ့တယ္။အသက္ငါးဆယ္ၿပည့္၇င္ က်ေနာ့္မွာ စုမိေဆာင္းမိ ေပါင္သံုးေသာင္းေလာက္ရွိၿပီး တြမ္ဟာ ေၿမာင္းထဲေ၇ာက္ၿပီး ေခြးေသ၀က္ေသ ေသမွာပဲလုိ ့ႏွစ္ဆယ့္ငါးႏွစ္လုံးလုံး ေၿပာေနခဲ့တာ။ပုရြက္ဆိတ္နဲ ့ႏွံေကာင္ပံုၿပင္လုိပဲ အလုပ္လုပ္သူဟာ တစ္ကယ္အက်ိဳးခံစား၇မလား လတ္လ်ားလတ္လ်ားလုပ္သူဟာ အက်ိဳးခံစား၇မလားဆုိတာ က်ေနာ္တုိ ့အဆံုးတစ္ေန ့မွာ ေတြ ့မယ္မဟုတ္လား´

တစ္ကယ္သနားစ၇ာေကာင္းတဲ့ေဂ်ာ့ေပပဲ။သူ ့ကိုမ်ားစြာ ကိုယ္ခ်င္းစာမိသည္။တြမ္တစ္ေယာက္ဘာမ်ားၿဖစ္မိေနလို ့ပါလိမ့္။

`တြမ္အခု ဘာၿဖစ္ေနလဲသိလား´ သူက အက္သံၾကီးႏွင့္ ေမးလာသည္။က်ေနာ္အဆုိးဆံုးကုိ ေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့သည္။တြမ္ ေနာက္ဆုံးတြင္ ပုလိပ္လက္ေ၇ာက္သြားေလၿပီလား။
ေဂ်ာ့ပင့္သက္ကို ရွုိက္လုိက္သည္။

`က်ေနာ့္ဘ၀တစ္ေလ်ာက္မွာ အလုပ္ၾကိဳးစားတယ္ ေၿဖာင့္ေၿဖာင့္မွန္မွန္လုပ္တယ္။

အမ်ားကေလးစားတယ္။အဲ ေခြ်ေခ်ြတာတာ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ေနႏုိင္ခဲ့လို ့ ပင္စင္ယူမယ့္အခ်ိန္ေလာက္ဆုိ၇င္ အ၇င္းအႏွီးကေလးနည္းနည္းနဲ ့ေနႏိုင္ယံုပဲရွိမယ္။ကုိယ့္ဘ၀မွာ ေနႏုိင္ခဲ့လုိ ့ထာ၀၇ဘု၇ားသခင္က က်ေနာ့္ကုိ ေက်နပ္ၿပီး ေန၇ာတစ္ေန၇ာေပးမွာေပါ့ဗ်ာ။´

`ဒါေပါ့ဗ် ´

`ကဲ ခင္ဗ်ားတြမ္ကုိသိတယ္မဟုတ္လား ။ဘ၀တစ္ေလ်ာက္လံုး ေပေတေလလြင့္လာတာ ဘာေသာက္သံုးမွ မက်ဘူး။အေပ်ာ္ၾကဳးတယ္ ဘယ္သူမွ မေလးစားဘူး။လူဆုိးလူေတပဲ၊ ဥပေဒအတုိင္းသာဆုိ၇င္ ေထာင္ထဲေ၇ာက္ဖုိ ့ပဲရွိတယ္´

`ဒါေပါ့ဗ်´

ေဂ်ာ့၏ မ်က္ႏွာ အနည္းငယ္နီၿမန္းလာသည္။

`အဲ လြန္ခဲ့တဲ့ လအနည္းငယ္ေလာက္က တြမ္ဟာ သူ ့အေမေလာက္ရွိတဲ့ မိန္းမၾကီးကုိ ေတြ ့ၿပီး ၾကိဳက္ခဲ့တယ္ ေတြ ့ခဲ့တယ္ လက္ထက္ခဲ့တယ္တဲ့ဗ်ာ။အဲဒီမိန္းမၾကီးေသသြားေတာ့ သူ ့အတြက္ သူမပစၥည္းေတြ အကုန္ထားခဲ့တယ္။ ေပါင္ငါးသိန္းေလာက္ေငြသား ခ်ည္းပဲ က်န္ခဲ့တယ္။ ရြက္ေလွတစ္စီး၊ လန္ဒန္မွာ အိမ္တစ္လုံးနဲ ့ ေတာမွာ အိမ္တစ္လုံး´

ေဂ်ာ့၇မ္ေဆး လက္သီးကုိ က်စ္က်စ္ပါေအာင္စုကာ စားပြဲကုိ တဒုန္းဒုန္းထုလုိက္သည္။

`မတ၇ားဘူးဗ်ာ ေလာကၾကီး မတ၇ားဘူး၊ အလကားပဲ နည္းနည္းေလးမွတ၇ားတာမဟုတ္ဘူး´

က်ေနာ္ေကာ ဘာတတ္ႏုိင္မွာတဲ့တုန္း ။ ေဂ်ာ့မ်က္ႏွာတြင္ ေဒါသမီးလ်ွံမ်ား ၿပည့္လ်ံေနသည္။သူ ့မ်က္ႏွာ နီနီၾကီးကို ၾကည့္၍ က်ေနာ္၇ီခ်င္ေနသည္။ထုိ ့ေၾကာင့္ က်ေနာ္ သူ ့ေရွ ့တြင္ မေရွာင္ႏုိင္ဘဲ ဟတ္ဟတ္ပတ္ပတ္၇ီမိသည္။
ထုိအခ်ိန္မွစ၍ ေဂ်ာ့သည္ က်ေနာ့္ကုိ ဘယ္ေတာ့မွ မခြင့္လြတ္ေတာ့ပါ။သုိ ့၇ာတြင္ တြမ္သည္ကား ေမဖဲယားရွိ သူ ့အိမ္တြင္ အၿမဲထမင္းဖိတ္ေကြ်း၏။အေကာင္းတကာ့ အေကာင္းဆုံးဟင္းမ်ားၿဖင့္ ေကြ်းေမြးၿခင္းၿဖစ္သည္။
သုိ ့ေသာ္ၿငားလည္း အက်င့္ေဟာင္းၿဖစ္သည့္အတုိင္း သူ ့က်ေနာ့္ဆီမွ ေငြေခ်းငွားတယ္ေသးသည္။ သုိ ့၇ာတြင္ ဘယ္ေတာ့မွ် တစ္ေပါင္ထက္ မပုိေတာ့ပါေခ်။

The Ants and The Grasshopper by William Somerset Maugham